چرخ ها خاک را قلقلک می داد. شادی اش از خاستن پشت پاشان پیدا بود و بی تابی آفتاب از پارگی شاخه هایش که می افکند خار از سیم ها. خشک؛ ولی تنفس عکس هایش آسمان را انداخته بود نم. زنجیر آدم آهنی در، گیر خاک هم. از این ور آن ورش پیدا و از دهانش نه دیگر گلوله ی آتش.

فیل سوار نداشتیم، فیل نه هم که قصد کعبه کنیم. و ابابیل ریختند و سنگ آتش زا ریختند.

باران اذان شخم میدان های مین را بغل کرد. و دوباره سبز می شویم این دور و بر. همه رفتیم. یکی از بچه ها دستش ... . باز کردم، گرفت، بستم؛ گرفتم. منصور به خنده: (( بچه ها نیوفتید روی مینا و سیما! )). شنیدند. رفتند و زدند. منصور: (( آقا منظورم ... )) آخرش هم با سوغات کربلا آمد.خواندیم. حاج آقا از ناپلئون گفت و ... . کمی چشم هایت را که بالا می گرفتی، عکس ها را می دوید؛ نامه ی دختری به پدرش و ... .

بالای تپه، سر مرز، چشم ها پیاده تا عراق می رفت و پاها نه. روز می سوخت و شعله های شب جان می گرفت. دودریز ِ خودروها دوباره فک می زد. توانستیم عکس هایی از شخم ها، تانک ها، تیربارها، مسجد و ... بگیریم. یادش بخیر شلمچه ی 1387 کربلای ایران.

---------------------------------------------------------------

دوست دارم آنقدر بخندم از کارهای برخی کشورها که فرشتگان خفه ام کنند. از این همه ... پس هشت ماه و در نزدیکی بیست و دو و پس از هشت دارند نظر سنجی رو میکنند.

پ.ن: به خدا جویبار خون شهیدهامان جز به دریای کربلا نمی ریزد. خون نگه داریم.

دسته کم یه صلوات واسشون بفرست.

نکته: حجم نوشته ی زیر چند کیلو بایت بیشتر نیست، دانلودش کنید.

DOWNLOAD

(( رنجهای پیروان علی بیش از رنجهای علی است چون رنجهای علی جز رنجهای پیروانش نیست.
یکی از بزرگترین دردهای علی این است که ارزش های او که در سطح زمان و زمین نمیگنجد، باید به دست ما بیفتد و ما متولی اش باشیم و ما مسئول شناختش، مسئول عمل کردنش، مسئول پیروی کردنش و مسئول آگاه کردن بشریت به این مکتب نجات بخش باشیم. این بزرگترین رنج است. ))
پ.ن: (( حسین تشنه لبیک بود نه آب فرات ))

                                                                                علی شریعتی

لعنت بر هر چه (( اتاق آبی )) است

ما بردیم

سعید امشب بیست و دوّمه! کاک جبّار تراکتور داره. تایرش به درد می خوره. بچه ها هر کدوم چیزی میارند، ما هم اینو ببریم بالای کوه. شاید بتونیم بزرگ ترین آتیش بیست و دو رو بسازیم. راستی واسه خیابونها باید بزاریم کنار.
به کوه زده اند همه انگار یکی آن طرف تر لای سنگ ها پایش ورم کرده و یکی چون بز می رود. کم و بیش همه دیر و زود می روند بالا. زوزه ی گرگ به پاهامان چنگ می کشد، هر چه پاهایت هم را همراه همواره شان کنی باز هم. مادران در خانه، نگرانند، اگر بچه ِشان جا ماند، مگر آن کفتارها پر مهرند که شود شبی به صبحی روشن، پسرک نمرده باشد از غم. 
آخرش رفتیم تا ان دور دست. از زمین کنده شدیم از هر چه هست. هر که هست و نیست بود آنجا که بود! دست کم یک جرعه ی تنها که بود. میشد آنجا بی خود از مهتاب گفت. از شب بارانی بی تاب گفت. میشد آنجا شعله ها از نور کم. شعله هایی بی دریغ از دور کم. شعله های دست خردسالان پیر. میشد انجا پر فروغ و خودمنیر. یک دفعه آتش به گردی* ها زدیم. آخرش را با همه حاشا زدیم.
زیر لباس شب، چه پر نوریم آنجا. از پتو سر آورند همه انگار بیرون به گردی های آتش می زدند طعنه. گردی ها سرازیرند می روند تا پایان. می شوند اما همه دامنه هامان تابان. میرویم پایین تر روی جاده، گردی ای را می زنیم آتش. می تابد از بی تابی دست کودکان رو جاده. خودروها، یا که باید میزدند در خاکی یا هم اینکه می شدند از پس به رو. تیر برق هم بی نصیب نه انگار. مارمولکی بالا می رود حلقه دارِ گردی را به گردنش می کند و البته گردی را آتش می خورد. صبحش هم بادبادکها را که از آن چوب ها و ... خود می ساختیم به هوا می دادیم. شاید آنجایی که خورشید زاده اند کسی هم ما راببیند شاید.
ما هم انجا روزگاری داشتیم. روزگاری آتشی می کاشتیم. مثل تو حالا که تازه آمدی. ما هم آنجا خودروها را کاشتیم.
-------------------------------------------------------------------------------
گردی: تایر خودرو
پ.ن: وقتی ما آشوبگر بودیم شما کجا بودی؟ بیست و دوم، دلم تنگ شده یه بار دیگه اونجا باشم. دلم تنگ شده تا یک بار دیگه با سعید برم واسه شکار. ( محیط زیستی ها دستگیرمون نکنن لطفاً )

به گمان کَمَکی بد کردیم

عاشقی را الکی سر کردیم

روزگاری ک دهن شیری بود

دختری را پفکی خر کردیم

در اوتوبان که جای ویراژ است

ما شبی با خری سفر کردیم

و در آن معرکه با الاغ خر

خودرویی را خرکی رد کردیم

از قضا راهنمایی فهمید

و حروف جان نثاری کردیم

تازگی ماهواره هم داشتم

واژه های سیاسی در کردیم

تو چرا پاشنه بلند پوشیدی؟

با تو هستم ای خره بد کردیم!

با چنین تفریح هایی زشت ما

گوش خلق الله را کر کردیم

و خلاصه اینکه ما در زندان

از بابت سرعت خری سر کردیم

-----------------------------------------------------------------

نکته: شعر ماله قبلنه، برداشت بد ممنوع

حالا که ب سنگ خورده ای رنگ زنی؟

با ٩٣۶ تک زنگ زنی؟

حالا که لب دره چراندند تو را

با دامن سیدی چه خوش چنگ زنی!

-----------------------------------------------------------

پ.ن: لطفا گوسپند نباشید.

جل الخالق گوسپند هم دیگه چنگ میزنه گمانم اگه بهش میدان داده بشه میتونه گیتار بزنه حتا. این مسخره ترین اعتراف و حقیر کننده ترین کاری بود که میتونستی بکنی.

دوازده ساله بودم. کم کم از دوستان چیزی هایی درباره چت فهمیدم.

یه بار دوستم پای رایانه داشت می نوشت:

asl?
arash/23/teh

محمد ما اینجا ارش نداریم! ( خنگ )

خوشم اومد گفتم من هم میخوام. یکی ساخت واسم و ...

روز اول:

asl?
masoud / 13 / nakoja abad

kheili jooje i ( jouje bote

اومدم پیش محمد. گفت نباید راستشو بگی. اِِِِ پس باید دروغ بگم.

روز دوم:

asl?
masoud / 20 / teh
bye

باز  رفتم پیش محمد. گفت: نگو که پسری.

روز سوم نوشتند و نوشتیم:

asl?
negin / 20 / ghazvin
u?
mahyar / 22 / rasht
che tori negi joonam?
.
.
.

شب شد رفتم بخوابم. دلم درد گرفت و نتونستم. یه صدایی اومد.

گفتم: کی بیده؟

گفت: هاا من وجدانت بیدم. تو خجالت نوکشی تا این وقت شب نخوابیدی؟! تو خجالت نوکشی با دل بچه مردم بازی وکنی؟! تو خجالت نوکشی اون چه حرفهایی بید که وزدی؟!

- هاا تو نوخوای خفه وشی؟!

- هاا نه.

- پس وگیر ( بلایی سر خود اوردیم که سر، گردن، شانه ها و ما یتعق به کبود گشت. )

- ای نامرد

هر چه کردیم خوابم نبرد. گفتم: خدا غلط کردم دیگه نمیکنم.

هر جور بود خوابیدم و بعد اون دیگه ...